13 nov. 2012

Lurkers (Roberta Findlay, 1988)

Zoals zo veel filmliefhebbers vindt ik het ook zeer verleidelijk de Mill Creek Entertainment boxsets aan te schaffen. Voor een prikkie heb je er zo weer 50 titels bij (in het geval van de 50 film box betaal je omgerekend nog geen 50 cent per film!), al weet je van te voren dat zowel de kwaliteit van de DVD's en de films veelal ver ondermaats is. Inmiddels heb ik al vier van deze collecties in de kast staan die samen goed zijn voor bijna negentig films. Tijd dus om eens te beginnen met kijken! Deze keer komt de film van de Cult Terror Cinema box.




Cathy woont in de mindere wijken van New York in zo'n gebouw die je ook alleen maar daar tegenkomt en wordt door haar moeder bang gemaakt voor "Them". Wie of wat ze daar mee bedoeld is niet duidelijk maar de jonge Cathy is doodsbang om naar beneden te gaan waar de andere kinderen aan het spelen zijn. En niet voor niets zo blijkt, want éénmaal beneden wordt ze al gauw door twee meisjes gewurgd met het springtouw. Een mysterieuze vrouw zorgt er echter op de één of andere manier voor dat ze nog net op tijd stoppen.




Vervolgens springen we een aantal jaar verder en Cathy is een volwassen vrouw die op het punt staat te trouwen met Bob, een fotograaf. Bob heeft een eigen studio en dat komt goed uit want dat geeft de makers de kans een totaal onbelangrijke scene in de film te proppen met twee modellen die uit de kleren gaan terwijl ze een verschrikkelijk slechte conversatie hebben over beleggen. Erg vreemd. Voor Cathy beginnen inmiddels de problemen als ze de kinderen uit haar jeugd overal lijkt te zien en flashbacks heeft van haar moeder die haar vader vermoord met een keukenmes. En deze korte scenes zijn ook gelijk het beste wat de film te bieden heeft, een paar shots van het meisje dat haar probeerde te wurgen die nog enigszins sfeervol te noemen zijn. En dan is er ook nog de kwestie van haar broer, een priester, die niets meer met haar te maken wil hebben en zelfs niet naar haar trouwerij wil komen. Ook een totaal overbodige scene en personage waar de film prima zonder zou kunnen.

We zien nog even hoe gelukkig Bob en Cathy zijn tijdens een romantisch pizza diner met slechte saxofoon muziek. En als we het toch even over muziek hebben... Lurkers is volgens mij een film met één van de slechtste soundtracks ooit! Goedkope keyboard deuntjes die de plank volledig mis slaan en na twintig minuten hevig op de zenuwen gaan werken. Cathy is cellist maar ook de klanken die zij produceert gaan door merg en been en komen overduidelijk uit dezelfde speelgoed keyboard als de rest van de soundtrack! En de geluiden waar we op getrakteerd worden tijdens een droom die Cathy heeft in bad kan ik niet eens omschrijven.

Bob blijkt niet helemaal de man te zijn die Cathy denkt hij is en alles komt tot een climax als hij haar meeneemt naar een feestje van zijn partner in de studio. Een climax van een half uur die wel het dubbele lijkt te duren zo saai. Eerst doolt Cathy maar wat rond in de straten bij het gebouw en later op het feestje is het eigenlijk niet veel anders. Totaal verstookt van enige spanning of gevoel dat de plot ook maar ergens heengaat, net zoals de rest van de film eigenlijk. Lurkers begint al met doodbloeden vanaf het eerste kwartier zonder ook maar ergens opmerkelijk te worden. Het enige wat me zo nu en dan weer even bij de les bracht was het verschrikkelijk slechte acteren van de acteurs in bijrollen. Niet dat er ook maar één goede acteur in de wat grotere rollen te vinden was trouwens.

Lurkers is een film die je echt maar beter kan vermijden. Zelfs als hij in een Mill Creek Box zit. De beeldkwaliteit viel trouwens wel weer erg mee.

Score:

Geen opmerkingen:

Een reactie posten